 |
 
|
STICHTING KUNSTZINNieuws: Stichting Kunstzin - Beaufort03 Aeneas Wilder is een van de 30 beeldende kunstenaars van Beaufort03. Op verzoek van de organisatie van Beaufort heeft Kunstzin bemiddeld. Begin maart heeft hij met zijn team een DOME gebouwd, een grote variant van de constructie bij de Verbeke Foundation. www.beaufort03.be Untitled # 143 Op een betonnen platform, dat onder het zand ligt, vormen 120 lagen een cirkelvormig rasterwerk van houten balken 18 mtr. doorsnee en 17.5 mtr. hoog. Vanaf de kustweg zie je de koepel. Van verschillende zijden lijkt het beeld te veranderen, te bewegen, verrast door het moiré-effect en aan de binnenzijde glijden de wolken door de open cirkel voorbij. Technisch goed, let vooral op de overgang op 15 mtr. hoogte. Aeneas gaat tot de grenzen van wat technisch mogelijk is in constructie en voert het zelf uit met zijn team omdat de risico’s voor een architect/aannemer te groot en niet te verzekeren zijn. SAMENWERKING VERBEKE FOUNDATION - STICHTING KUNSTZIN De Verbeke Foundation werkt samen met de Stichting Kunstzin uit Rotterdam. Het verzamelduo Vollebregt-Warnaar van Kunstzin beheert en exploiteert samen met Tanaks BV een landschapspark in de Hoeksche Waard. De kunstenaar Aeneas Wilder bouwde begin september met drie collega’s een DOME op het buitenterrein van de Verbeke Foundation. Het is een houten tempel met een dynamische vorm door stapeling en de wijze van constructie. Houten balken zijn op een ondergrond van bielzen in een cirkel van 9 meter op elkaar gestapeld tot een hoogte van 12 meter. Bij de tentoonstelling Vision in Motion heeft Kunstzin een strandbeest van Theo Jansen aan laten sluiten. Het beest, de Animaris Ordis Mutantis, is in september 2008 aan komen lopen in de hal van de Verbeke Foundation en wil daar deze winter zijn stal vinden. Jansen maakt bij het scheppen van zijn strandbeesten gebruik van een verrassende combinatie van techniek, wetenschap en esthetiek In de Hoeksche Waard, provincie Zuid Holland, ligt aan het Haringvliet een buitendijkse polder die is aangewezen als beschermd natuurgebied. Kunstzin realiseert daar een landschapspark door natuur en kunst samen te voegen ter versterking en conservering van dit oer Nederlandse landschap. Het land bestaat uit uiterwaarden, grasland, sloten en plassen, rietgorzen en dijken. Er graast een kudde schapen en in de wintermaanden zijn de ganzen in grote getale grazers van het gebied. In de lente broeden de weidevogels bij de plassen in het vlakke land.
AENEAS WILDER NEWS! Aeneas Wilder bouwt een installatie in de grote zaal van Pictura Dordrecht, het oudste tekengenootschap van Nederland. De expositie opent 1 mei en duurt tot 21 mei 2010. Voor de expositie gebruikt Aeneas hetzelfde hout als bij de “collapse” werken in Eindhoven en Edinburgh. Aeneas Wilder (Schotland 1967, woonachtig Japan) bouwde in 2007 een Free Standing Dome in Heijplaat / Rotterdam in het kader van het project follyDOCK. Naar aanleiding daarvan is de samenwerking gestart met Vollebregt – Warnaar. In het najaar 2007 presenteerde De Fabriek Eindhoven de installatie: ‘Is there space between art and design?’ Aeneas Wilder maakte stapelingen tot de limiet van het materiaal. Zijn bouwwerk met een perfecte vorm werd vervolgens omvergeworpen. De kunstenaar zaagde de ruim 4000 latjes perfect op maat. Het materiaal is geleverd door Tanaks BV. Voorjaar 2008 deed Wilder een studie naar een DOME voor het landschapspark in de Hoeksche Waard. De Dome in Motion op het terrein van de Verbeke Foundation is een eerste proeve. De 12 meter hoge licht houten koepel is door Aeneas Wilder gebouwd met Erik van Robertson, Steve Dale en Arnaud Figel. Het licht speelt door het houten netwerk. De ruimte is open en tegelijk gesloten, als je binnen staat ervaar je een sacrale sfeer, je waant je in een tempel. Het geluid van de omgeving verandert. Door de wanden zie je het terrein van de Verbeke Foundation met bomen, water en enige kunstwerken. Naar boven kijkend zie je de beweging van de houten balken en de wolken. Wilder gaat met zijn stapelingen tot de limiet van het materiaal. Zijn bouwwerken zijn perfect van vorm en vergankelijk. Vooral dat laatste is zijn specialiteit met installaties die perfect gebouwd worden door de kunstenaar en in een lawine van beeld en geluid ter aarde storten. VISION IN MOTION - MOTION IN VISION > THEO JANSEN Theo Jansen (Nederland 1948) maakt sinds 1990 nieuwe vormen van leven: zijn strandbeesten. Deze beesten zijn niet gemaakt van eiwit zoals de bestaande vormen van leven, maar van een ander oermateriaal: elektriciteitsbuizen van pvc. Skeletten gemaakt van pvc-buizen zijn in staat te lopen. Zij krijgen hun energie uit de wind en hoeven dus niet te eten zoals gewone beesten. De strandbeesten zijn kunstwerken waarbij een verrassende combinatie van techniek, esthetiek en wetenschap gevormd wordt. Theo Jansen is de schepper van de skeletachtige constructies die daadwerkelijk lopen op windkracht. Jansen zegt: de recente generaties kunnen lopen dankzij een vernuftig systeem van pistons en pompen die energie stockeren onafhankelijk van de meteorologische omstandigheden. ‘Alsof ze spieren hebben’ glundert de kunstenaar. Uiteindelijk wil hij de strandbeesten in kuddes uitzetten op de stranden. VISION IN MOTION - MOTION IN VISION > boek: De Grote Fantast Het landschapspark van Kunstzin in de Hoeksche Waard Aan de zuidkant van de Hoeksche Waard in de gemeente Korendijk en Cromstrijen, aan het Haringvliet, ligt een buitendijkse polder die aangewezen is als natuurmonument. Aan de noordzijde ligt een met gras gegroeide primaire waterkering, aan de oostzijde een waterkering gemarkeerd met populieren en aan de zuid westzijde een zomerdijk met rietgorzen aan de waterkant. Het is een buitendijks gebied wat vóór de afsluiting van het Haringvliet regelmatig overstroomde, de geringe hoogte van de zomerdijk was niet afdoende. Nu is het een plas dras gebied en deels grasland. De eerste fase is, met het versterken van de natuurwaarde middels aanleggen van plassen, afgerond. Met de kennis van het landschap en de kwaliteit van de Oosterse Laagjes is een oriëntatie uitgevoerd naar de mogelijke objecten en de mogelijkheden van het plaatsen ervan in het landschap, dit als verrijking van het gebied. Gedurende deze zoektocht kregen we een steeds beter en concreter beeld van wat aansluit bij de natuur van het gebied. Tevens zijn de natuurdoelstellingen, die sinds de tachtiger jaren voor het gebied gelden, in acht genomen. Dit betekent dat er geen grote ingrepen worden gedaan en de toegang voor toeschouwers beperkt blijft tot de maanden juli, augustus en september. Qua landschapskunst kiezen we voor kunstvormen die een accent geven aan het vlakke plas dras gebied. We denken dan aan accenten die de ervaring van verwondering versterken. Daarnaast is er plaats voor markante werken die veel ruimte behoeven en door hun lijnenspel en kracht de toeschouwer verbazen. Op de grens van land en water zijn ijle structuren gedacht die de toeschouwer laat fantaseren met de wolken. In kleine reservaten zien we kleinere beelden in groepen die praten met de kijker en die de verhalen van het landschap groepsgewijs of individueel herhalen. In de tweede fase zal in 2009 – 2010 de kunst aan het landschap toegevoegd worden. Bij elke toevoeging zal de vraag zijn: LANDSCHAP Wat nog toe te voegen Judith Herzberg
| Animaris Ordis Mutantis - Theo Jansen
|
