
STAN WANNETDen Bosch (Nederland) 1977 VAN EEN VAN ONZE VERSLAGGEVERS Stan Wannet al meer dan een half jaar ‘artist in residence’ in de Verbeke Foundation, presenteert in Kemzeke een paar hyperintelligente hazen. De ene haas werkt als ‘verslaggever ter plaatse’ en typt z’n correspondentie uit op een antieke typemachine. De andere haas schrijft (!) met een pen in de poot een reeks wiskundige formules; ze kloppen als een bus maar worden meteen door de papierversnipperaar gedaaid. Wannet doorliep tot nu toe een merkwaardig parcours. Zo volgde hij na zijn opleiding als kunstenaar ook met succes een ingenieursopleiding. Voor de realisatie van zijn kunstwerken delegeert hij niks: hij maakt ontwerp en monteert zélf de chips, de robotica en de microprocessen in z’n kunstwerken en brengt ze samen in een sterk staaltje artificiële intelligentie. Wannet presenteert in Kemzeke ook nog een aantal opgezette cavia’s die rondjes rennen in een rad en daarmee een grote groene stroomcentrale draaiende houden. VISION IN MOTION - MOTION IN VISION > Degenen die de natuurwetenschappelijke scholing missen om de tekst hierna letterlijk te volgen, doen er goed aan zich het globale idee eigen te maken door de betreffende passages als hermetische proza te ondergaan. DEUS EX MACHINA Logica is een taal die mensen en machine samen kunnen hebben, maar
communicatie tussen mensen en machines gaat op gemene notaties. In de tijd van de mechanische machine bestond
al gedachte in logica, maar de kwestie was de logica te vereenvoudigen en notaties te vinden waardoor machines
en mensen kunnen communiceren. Het meest beroemd in dit verband is de vraag: Hoe kan worden bewezen dat een oordeel waar is? Alle mensen zijn sterfelijk. De onderste uitspraak wordt de conclusie genoemd. Iedere waarheid is op
deze manier het resultaat van de verbinding van twee al eerder waar bevonden oordelen. Theos apo mechanes (Deus ex machina) betekent letterlijk een god uit een apparaat. Het is de aanduiding voor het verschijnsel uit het klassieke Griekse theater, waarmee een einde werd gebracht aan een hopeloos vastgelopen situatie waarvoor de schrijver kennelijk zelf geen andere oplossing wist. Hierbij werd op ingenieuze wijze (vaak letterlijk) een god van bovenaf op het toneel neergelaten, die vervolgens de situatie tot een goed (of kwaad) einde bracht. Dat is de reden waarom Logica opgehouden is een representatieve kunst te zijn, en waarom Proza dat wel is, en waarom Algabra is en was en altijd blijven zal de opperste representatieve kunst....
|
Van een van onze verslaggevers - Stan Wannet werk van Stan Wannet |